Wyświetla wszystkie znane i możliwe do edycji nazwy właściwości, ich typ (ciąg, liczba całkowita, wartość logiczna itd.) oraz krótki opis. Następnie program kończy działanie. Dlatego parametr source-filename nie musi być podawany.

Ustawia tryb analizy. Parametr „mode” może mieć wartość „fast” (domyślną) lub „full”. Tryb „fast” nie analizuje całego pliku, lecz wykorzystuje elementy meta seek do lokalizowania wymaganych elementów pliku źródłowego. W 99% przypadków jest to wystarczające. Jednak w przypadku plików, które nie zawierają elementów meta seek lub są uszkodzone, użytkownik może być zmuszony do ustawienia trybu analizy „full”. Pełne skanowanie pliku może potrwać kilka minut, podczas gdy szybkie skanowanie zajmuje tylko kilka sekund.

Ustawia sekcję pliku Matroska^(tm) (informacje o segmencie lub nagłówki określonej ścieżki), na której działają wszystkie kolejne akcje add, set i delete. Tej opcji można użyć wielokrotnie w celu modyfikowania więcej niż jednego elementu.

Domyślnie mkvpropedit(1) edytuje sekcję informacji o segmencie.

Pełny opis składni znajduje się w sekcji dotyczącej selektorów edycji.

Dodaje właściwość nazwa z wartością wartość. Właściwość będzie dodana, nawet jeśli taka już istnieje. Zauważ, że większość właściwości jest unikalnych i nie mogą występować więcej niż raz.

Ustawia wszystkie wystąpienia właściwości name na wartość value. Jeśli taka właściwość nie istnieje, zostanie dodana.

Usuwa wszystkie wystąpienia właściwości nazwa. Zauważ, że niektóre właściwości są obowiązkowe i nie mogą być usunięte.

Dodaje lub zastępuje tagi w pliku tagami z filename albo usuwa je, jeśli filename jest pusty. mkvpropedit(1) odczytuje ten sam format tagów XML, który odczytuje również mkvmerge(1).

Parametr selector musi być jednym ze słów all, global lub track. Dla all mkvpropedit(1) zastąpi lub usunie wszystkie tagi w pliku. W przypadku global zastępowane lub usuwane będą tylko tagi globalne.

W przypadku track mkvpropedit(1) zastąpi tagi dla określonej ścieżki. Dodatkowo tagi odczytane z filename zostaną przypisane do tej samej ścieżki. Ścieżka jest określana w taki sam sposób, jak opisano w selektorach edycji (zobacz poniżej), np. --tags track:a1:new-audio-tags.xml.

Oblicza statystyki dla wszystkich ścieżek w pliku i dodaje dla nich nowe tagi statystyczne. Jeśli plik już zawiera takie tagi, zostaną one zaktualizowane.

Usuwa wszystkie istniejące tagi statystyk ścieżek z pliku. Jeśli plik nie zawiera tagów statystyk ścieżek, nie zostanie zmodyfikowany.

Dodaje lub zastępuje rozdziały w pliku rozdziałami z filename albo usuwa je, jeśli filename jest pusty. mkvpropedit(1) odczytuje te same formaty XML i prostego formatu rozdziałów, które odczytuje również mkvmerge(1).

Dodaje nowy załącznik z innego-pliku.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-name, jej wartość zostanie użyta jako nazwa nowego załącznika. W przeciwnym razie zostanie ona wyprowadzona z filename.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-mime-type, jej wartość zostanie użyta jako typ MIME nowego załącznika. W przeciwnym razie zostanie on automatycznie wykryty na podstawie zawartości filename.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-description, jej wartość zostanie użyta jako opis nowego załącznika. W przeciwnym razie opis nie zostanie ustawiony.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-uid, jej wartość zostanie użyta jako UID nowego załącznika. W przeciwnym razie automatycznie zostanie wygenerowany losowy UID.

Zastępuje jeden lub więcej załączników pasujących do selector plikiem filename. Jeśli więcej niż jeden istniejący załącznik pasuje do selector, zawartość wszystkich tych załączników zostanie zastąpiona zawartością filename.

Parametr selector może mieć jedną z czterech postaci. Są one wyjaśnione poniżej w sekcji dotyczącej selektorów załączników.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-name, jej wartość zostanie ustawiona jako nowa nazwa każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie nazwy nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-mime-type, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy typ MIME każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie typy MIME nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-description, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy opis każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie opisy nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-uid, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy UID każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie identyfikatory UID nie zostaną zmienione.

Ustawia właściwości jednego lub większej liczby załączników pasujących do selector. Jeśli więcej niż jeden istniejący załącznik pasuje do selector, właściwości wszystkich tych załączników zostaną zaktualizowane.

Parametr selector może mieć jedną z czterech postaci. Są one wyjaśnione poniżej w sekcji dotyczącej selektorów załączników.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-name, jej wartość zostanie ustawiona jako nowa nazwa każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie nazwy nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-mime-type, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy typ MIME każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie typy MIME nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-description, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy opis każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie opisy nie zostaną zmienione.

Jeśli przed tą opcją użyto opcji --attachment-uid, jej wartość zostanie ustawiona jako nowy UID każdego zmodyfikowanego załącznika. W przeciwnym razie identyfikatory UID nie zostaną zmienione.

Usuwa jeden lub więcej załączników, które pasują do selektor.

Parametr selector może mieć jedną z czterech postaci. Są one wyjaśnione poniżej w sekcji dotyczącej selektorów załączników.

Ustawia nazwę używaną przez następną operację --add-attachment lub --replace-attachment.

Ustawia typ MIME używany przez następną operację --add-attachment lub --replace-attachment.

Ustawia opis używany przez następną operację --add-attachment lub --replace-attachment.

Włącza używanie starszych typów MIME dla określonych typów załączników czcionek. Na przykład dla czcionek TrueType zostanie użyty „application/x-truetype-font” zamiast „fonts/ttf”.

Dotyczy to zarówno dodawania nowych załączników, jak i zastępowania istniejących, ale tylko wtedy, gdy nowy typ MIME nie został określony. Pozostałe istniejące załączniki nie są zmieniane.

Dotyczy to typów MIME „font/sfnt”, „font/ttf” i „font/collection”, które są mapowane na „application/x-truetype-fonts”, oraz „font/otf”, który jest mapowany na „application/vnd.ms-opentype”.

Zwykle, gdy użytkownik żąda zmian właściwości nagłówka ścieżki „language”, mkvpropedit(1) zastosuje tę samą zmianę do nowego elementu nagłówka ścieżki LanguageIETF oraz do starszego elementu Language. Jeśli użyta zostanie ta opcja, zmiana zostanie zastosowana tylko do starszego elementu Language.

Ta opcja nie wpływa na zmiany żądane za pomocą właściwości ścieżki „language-ietf”.

Włącza normalizowanie wszystkich tagów językowych IETF BCP 47 do ich postaci kanonicznej w trybie „canonical”, do postaci z rozszerzonymi podtagami językowymi w trybie „extlang” albo wyłącza je za pomocą trybu „off”. Domyślnie stosowana jest normalizacja do postaci kanonicznej.

W postaci kanonicznej wszystkie podtagi, dla których istnieją preferowane wartości, są zastępowane tymi preferowanymi wartościami. Na przykład „zh-yue-jyutping” jest konwertowane na „yue-jyutping”, a „fr-FX” na „fr-FR”.

W przypadku postaci z rozszerzonymi podtagami językowymi najpierw tworzona jest postać kanoniczna. Następnie wszystkie języki główne, dla których istnieje rozszerzony podtag językowy, są zastępowane tym podtagiem i jego prefiksem. Na przykład „yue-jyutping” jest z powrotem konwertowane na „zh-yue-jyutping”, ale nie ma to wpływu na „fr-FR”, ponieważ „fr” nie jest rozszerzonym podtagiem językowym.

Normalizacja ta ma zastosowanie wyłącznie do elementów, które są faktycznie zmieniane:

• Podczas edycji nagłówków ścieżek wpływają tylko te elementy językowe ścieżek, które zostały ustawione za pomocą specyfikacji edycji. Języki ścieżek, które nie są edytowane, nie zostaną zmienione. Edycja ścieżki, ale ustawienie wyłącznie właściwości innych niż język, również nie wpłynie na język.

• Podczas edycji rozdziałów wpływają wszystkie elementy językowe wszystkich elementów rozdziałów, ponieważ istniejące rozdziały są zawsze w całości zastępowane.

• Podczas edycji tagów wpływają tylko elementy językowe tagów, które są faktycznie zastępowane. Na przykład podczas zastępowania tagów globalnych istniejące tagi ścieżek nie są modyfikowane.

Najlepszym sposobem znormalizowania wszystkich istniejących tagów językowych w pliku jest ponowne zmultipleksowanie go za pomocą mkvmerge(1) i ustawienie opcji „--normalize-language-ietf” na żądany tryb.

Ustawia zestaw znaków, z którego konwertowane są ciągi znaków podane w wierszu poleceń. Domyślnie jest to zestaw znaków określony przez bieżącą lokalizację systemu.

Ustawia zestaw znaków, do którego konwertowane są ciągi znaków przeznaczone do wyprowadzenia. Domyślnie jest to zestaw znaków określony przez bieżącą lokalizację systemu.

Zapisuje wszystkie powiadomienia do pliku nazwa-pliku zamiast do konsoli. Podczas gdy może być to robione łatwo z przekierowaniem wyjścia, są przypadki, gdy ta opcja właśnie jest potrzebna: gdy terminal ponownie interpretuje plik wyjściowy przed zapisaniem do pliku. Uznawany będzie zestaw znaków ustawiony z opcją --output-charset.

Zazwyczaj pliki tekstowe utworzone i zakodowane w jednym z wariantów UTF rozpoczynają się od znacznika kolejności bajtów (BOM). Użycie tej opcji wyłącza zapisywanie tego znacznika kolejności bajtów.

Wymusza użycie tłumaczeń dla kodu parameter języka (np. "de_DE” dla tłumaczeń na język niemiecki). Wprowadzenie "list” jako kodu parameter spowoduje, że program wyświetli listę dostępnych tłumaczeń.

Nakazuje programowi przerwanie po wyemitowaniu pierwszego ostrzeżenia. Kodem wyjścia programu będzie 1.

Włącz debugowanie dla konkretnej funkcji. Ta opcja jest użyteczna tylko dla deweloperów.

Włącz funkcje eksperymentalne. Listę dostępnych funkcji można uzyskać za pomocą komendy mkvpropedit --engage list. Te funkcje nie są przeznaczone do użytku w normalnych sytuacjach.

Włącza tryb GUI. W tym trybie mogą być generowane specjalnie sformatowane linie, które informują interfejs GUI o aktualnym stanie rzeczy. Komunikaty te mają formatt '#GUI#message'. Po komunikacie mogą następować pary klucz/wartość, np '#GUI#message#key1=value1#key2=value2…'. Ani komunikaty, ani klucze nie są tłumaczone i zawsze są wyświetlane w języku angielskim.

Bądź szczegółowy i pokazuj wszystkie ważne elementy Matroska^(tm) w miarę ich czytania.

Pokaż informację o sposobie użycia opcji i wyjdź.

Pokaż informację o wersji i wyjdź.

Odczytuje dodatkowe argumenty wiersza poleceń z pliku options-file. Pełny opis obsługiwanych formatów takich plików znajduje się w sekcji „Pliki opcji” na stronie man programu &mkvmerge;.

Jeśli parametr n jest liczbą, zostanie wybrana n-ta ścieżka. Kolejność ścieżek jest taka sama, jak kolejność wyświetlana przez opcję --identify programu mkvmerge(1).

Numerowanie rozpoczyna się od 1.

Jeśli parametr rozpoczyna się pojedynczym znakiem t, po którym następuje n, zostanie wybrana n-ta ścieżka określonego typu. Parametr typu ścieżki t musi być jednym z czterech znaków: „a” dla ścieżki audio, „b” dla ścieżki przycisków, „s” dla ścieżki napisów i „v” dla ścieżki wideo. Kolejność ścieżek jest taka sama, jak kolejność wyświetlana przez opcję --identify programu mkvmerge(1).

Numerowanie rozpoczyna się od 1.

Jeśli parametr rozpoczyna się od „=”, po którym następuje liczba uid, zostanie wybrana ścieżka, której element UID ścieżki jest równy podanemu uid. Identyfikatory UID ścieżek można uzyskać za pomocą mkvinfo(1).

Jeśli parametr rozpoczyna się od „@”, po którym następuje liczba number, zostanie wybrana ścieżka, której element numeru ścieżki jest równy tej wartości number. Numery ścieżek można uzyskać za pomocą mkvinfo(1).

Treść jest traktowana tak, jakby została przekazana za pomocą opcji --debug.

Treść jest traktowana tak, jakby została przekazana za pomocą opcji --engage.